இந்து வேதங்களான ரிக், யஜுர், சாம, அதர்வண வேதங்களில் உள்ள முப்பத்திமூன்று தெய்வங்களில் ஒருவரான பிரஜாபதி என்பவர் வேறு யாருமல்ல, அவரே ‘இயேசு கிறிஸ்து’ என்று போதகளில் சிலர் போதித்து வருகின்றனர். பிரஜாபதியை எல்லா தெய்வங்களும் இணைந்து பலியாகச் செலுத்தியதாகவும், அவரே தேவகுமாரனாகிய இயேசு என்று சந்தேகத்திற்கு இடமின்றி நிரூபிக்கும் பல அம்சங்கள் கிறிஸ்துவிடம் இருப்பதாகவும் அவர்கள் கூறுகின்றனர். இந்தத் தவறான போதனையை (கள்ள உபதேசத்தை) ஆழமாகப் பரிசீலிப்பதற்கு முன், ஆரியர்களின் புனித நூல்களைக் குறித்துச் சற்று அறிந்து கொள்வது அவசியம்.
ஆரியர்களின் புனித நூல்கள்
ரிக் வேதம்: இந்தியாவிற்குக் குடியேறிய ஆரியர்கள், இந்தியாவின் பூர்வகுடிகளான திராவிடர்களைத் தோற்கடிக்க விரும்பினர். அந்த விஷயத்தில் தங்களுக்கு உதவும்படி தங்கள் தெய்வங்களை வேண்டுவதற்காகச் சில சுலோகங்களை உருவாக்கினர். தற்போதுள்ள ரிக் வேதத்திலுள்ள ஏறக்குறைய அனைத்து சுலோகங்களும் இந்திரன், அக்னி, பூஷன் (புகன்), வருணன் போன்ற தெய்வங்களைப் போற்றும் பாடல்களே அதிகம் உள்ளது. பரிசுத்த வேதாகமத்தை கொண்டுள்ள கிறிஸ்தவர்களாகிய நமக்கும் இதற்கும் எந்தச் சம்பந்தமும் இல்லை.
யஜுர் வேதம்: இதில் முக்கியமாகத் தெய்வங்களுக்குப் பலிகளைச் செலுத்தும்போது கடைப்பிடிக்க வேண்டிய விதிமுறைகள் உள்ளன. தாங்கள் சமர்ப்பித்த பலியைத் தெய்வங்கள் புசிப்பதாகவும், அக்னி தேவன் அந்த உணவைச் சொர்க்கத்திற்கு எடுத்துச் செல்வதாகவும் ஆரியர்கள் கருதினர்.
சாம வேதம்: இந்நூலில் பெரும்பாலும் ரிக் வேதத்திலிருந்து எடுக்கப்பட்ட சுலோகங்களே உள்ளன. மற்ற வேதங்களில் இல்லாத, சுலோகங்கள் இதில் மட்டுமே சிலதே உள்ளன.
அதர்வண வேதம்: மற்றப் பழங்கால மக்களைப் போலவே ஆரியர்கள் மந்திரம் ஓதுவதில் அதிக நம்பிக்கை கொண்டிருந்தனர். அதர்வண வேதத்தில் அத்தகைய விஷயங்களே உள்ளன. மந்திரங்களுக்காகவும், சாபமிடுவதற்காகவும் இவ்வேதத்தை இன்றளவும் பயன்படுத்துகின்றனர்.
பிராமணங்கள்: ஒவ்வொரு வேதத்திற்கும் ஒரு விளக்கவுரை உண்டு. அந்த விளக்கவுரையையே 'பிராமணங்கள்' என்று அழைப்பர். 'பிரஜாபதி' என்ற இந்த துணைப்பிரிவு தொடர்பான சில முக்கிய போதனைகள் இந்தப் பிராமணங்களில் இருந்தே எடுக்கப்பட்டுள்ளன. அவற்றில் ஐதரேய பிராமணம் மற்றும் சதபத பிராமணம் முக்கியமானவை.
ஆரண்யகங்கள்: 'ஆரண்யம்' என்ற சமஸ்கிருத சொல்லிற்கு 'காடு' என்று பொருள். ஆரண்யகங்கள் என்பவை காட்டில் இருக்கும்போது மட்டுமே ஓதவேண்டிய சக்திவாய்ந்த மந்திரங்கள் ஆகும். மனிதர்கள் வாழும் பகுதிகளில் அவற்றை ஓதினால் ராட்சதர்கள் அழிவை ஏற்படுத்துவார்கள் என்று நம்பப்படுகிறது.
உபநிஷத்துகள்: கண்டெடுக்கப்பட்ட உபநிஷத்துகள் நூறிற்கும் குறைவாகவே உள்ளன; ஆனால் அவை ஆயிரக்கணக்கில் இருந்ததாக அவர்களில் நம்பப்படுகிறது. உபநிஷத்துகளில் தத்துவ ரீதியான உரையாடல்கள் இருக்கும்.
பிற நூல்கள்: இந்நூல்களுடன், இந்துக்கள் புனித நூல்களாகக் கருதும் வேறு பல நூல்களும் உள்ளன. இராமாயணம், மகாபாரதம், மகாபாரதத்தின் ஒரு பகுதியான கீதை, 18 புராணங்கள் மற்றும் 18 உபபுராணங்கள் போன்றவை அவற்றில் அடங்கும்.
'பிரஜாபதியே கிறிஸ்து' என்ற தவறான போதனை பல தசாப்தங்களுக்கு (நுற்றாண்டுகளுக்கு) முன்னரே இருந்தாலும், அது சில ஆண்டுகளுக்கு முன்புதான் வேகம் பெற்றது. பண்டிதர்கள் என்று சொல்லிக்கொள்ளும் இவர்களில் சிலர், சமீபகாலமாகப் பழங்கால ஆரியர்களின் தெய்வமான பிரஜாபதியைத் தங்கள் ஆண்டவராகவும் இரட்சகராகவும் ஏற்றுக்கொண்டதால், இத்தவறான போதனை ஒரு தனிப்பிரிவாக உருவெடுத்துள்ளது. இந்தப் பண்டிதர்கள் கூறிய பொய்களால் பாமர மக்கள் பலர் ஏமாற்றப்பட்டுள்ளனர்.
இந்து வேதங்களில் உள்ள பிரஜாபதியிடம் காணப்படும் சில பண்புகள் இயேசு கிறிஸ்துவிடமும் காணப்படுகின்றன என்பதே இப்பிரிவினரின் முக்கிய தவறான போதனையாகும். அகில உலகத்தையும் படைத்த தேவன், மனிதகுலத்தின் மீட்பு தொடர்பான எதிர்காலத் திட்டத்தை ஆரியர்களுக்கு வெளிப்படுத்தினார் என்று இவர்கள் கூறுகிறார்கள். ஆனால் புறஜாதிகளில் எவருக்கும் அத்தகைய வெளிப்பாடு கொடுக்கப்படவில்லை என்று பரிசுத்த வேதாகமம் கூறுகிறது. தேவனுடைய வார்த்தை யூதர்களுக்கு மட்டுமே வெளிப்படுத்தப்பட்டது (சங்கீதம் 147:19, 20; ரோமர் 3:1, 2). மேற்குறிய கருத்தை இந்த வேத வசனங்கள் தெளிவாக கூறுகிறது. வாதத்திற்காக, தேவனுடைய வார்த்தை ஆரியர்களுக்கு வெளிப்படுத்தப்பட்டது என்று பிரஜாபதி பக்தர்களுடன் ஒப்புக்கொண்டாலும், அது இப்பிரச்சினைக்கு எவ்விதத் தீர்வையும் தராது. ஏனெனில், இயேசு கிறிஸ்துவிடம் உள்ள எந்தப் பண்புகள் பிரஜாபதியிடம் இருப்பதாக அவர்கள் கூறுகிறார்களோ, அவை அனைத்தும் பொய்களே.
பிரஜாபதி பாவம் இல்லாதவரா?
தேவகுமாரனாகிய இயேசு கிறிஸ்து எந்தப் பாவமும் செய்யவில்லை. வேதங்களில் உள்ள பிரஜாபதியும் பாவம் இல்லாதவராக இருந்தால், அந்தப் பிரஜாபதியே கிறிஸ்து என்று சொல்வதற்கு அது ஒரு நல்ல சான்றாக அமையும். எனவே, பிரஜாபதியைப் பாவம் இல்லாதவராகக் காண்பிப்பதற்க்கு இப்பிரிவினர் தங்களால் முடிந்தவரை முயற்சி செய்கின்றனர். அவர்களுடைய வேதங்கள் மற்றும் உபநிஷத்துகளிலிருந்து சில பகுதிகளை எடுத்துக்கொண்டு, பிரஜாபதி பாவம் இல்லாதவரே என்று முடிவு செய்துவிட்டனர். ஆனால், உண்மை இதற்கு முற்றிலும் நேர்மாறாக உள்ளது. உதாரணமாக, ஐதரேய பிராமணம்: 3.2.9-ஐப் பாருங்கள்.
பிரஜாபதி தன் சொந்த மகளையே மனைவியாக்கிக்கொள்ள விரும்பினார்; இதை அறிந்த மற்ற தெய்வங்கள் மறுப்பு தெரிவித்தனர். அத்தகைய பாவத்தைச் செய்யாதபடி பிரஜாபதியைத் தடுக்க மற்ற தெய்வங்கள் முயன்றனர். ஆனால் அந்த பிரஜாபதி அவர்கள் பேச்சைக் கேட்கவில்லை. இதனால் தெய்வங்கள் கோபமடைந்து பிரஜாபதியைக் கொல்லவதற்கு முயன்றனர், ஆனால் கொல்ல முடியவில்லை. எனவே அவர்கள் அனைவரும் ஒன்றிணைந்து ருத்ரனை உருவாக்கினர். அந்த ருத்ரன் பிரஜாபதியைக் கொல்வதில் வெற்றி பெற்றான்.
இப்போது எழும் கேள்வி என்னவென்றால்: தன் சொந்த மகளுடனே தகாத உறவு கொண்டதற்காகத் தெய்வங்களால் கொல்லப்பட்ட இந்தப் பிரஜாபதியை இயேசு கிறிஸ்துவாகக் கருத முடியுமா? அந்த பிரஜாபதி மரணத்திற்கும் நம் ஆண்டவருடைய தியாகத்திற்கும் ஏதேனும் தொடர்பு உள்ளதா? அப்படிப்பட்டவனே தேவகுமாரனாகிய இயேசு கிறிஸ்து என்று பிரச்சாரம் செய்யும் நிலைக்கு இன்றைய நவீன போதகர்கள் எப்படித் தரம் தாழ முடியும்?
பொய்க்குப் பிதாவும் ஏமாற்றுக்காரனுமாகிய பிசாசு, வேதங்களில் அநேக பிரஜாபதிகள் உள்ளதாகவும், தன் மகளுடன் முறைதவறி நடந்தவன் உலகைப் படைத்த 'புருஷ பிரஜாபதி' அல்ல என்றும் தன் சீடர்களைக் கொண்டு சொல்ல வைப்பான். ஆனால் இதே பிராமணத்திலுள்ள அடுத்தடுத்த சுலோகங்களை ஆராய்ந்தால், மனிதனைப் படைத்த புருஷ பிரஜாபதி இவனே என்று தெளிவாகச் சொல்லப்பட்டுள்ளதால் இந்த வாதத்தில் எந்தப் பொருளும் இல்லை. பிரஜாபதியின் விந்து அதிக அளவில் இருந்ததால் பெண்ணால் அதைத் தாங்க முடியவில்லை என்றும், அவ்வாறு கீழே விழுந்த விந்து ஒரு ஏரியாக மாறியதென்றும், அதிலிருந்தே மனிதன் தோன்றினான் என்றும் ஒரு பிராமணத்தில் சொல்லப்பட்டுள்ளது. இப்போது சொல்லுங்கள்! இவன் அல்லவா அந்த அசல் பிரஜாபதி?
கூடுதலாக, பிருஹதாரண்யக உபநிஷத் பிரஜாபதியின் பாவத்தைப் பற்றி மேலும் விவரங்களைத் தெரிவிக்கிறது. பார்க்கவும்: 1.4.2-4. பிரஜாபதி தனிமையில் இருந்தபோது பயந்தார். அவர் தன் உடலை இரண்டாகப் பிரித்தார். ஒரு பாதி ஆணாகவும், மறுபாதி பெண்ணாகவும் மாறியது. அவர்களின் இணைப்பிலிருந்து மனிதர்கள் உருவானார்கள். அந்தப் பெண் பிரஜாபதியை விரும்பாமல் ஓடிப் போய் பசுவின் உருவத்தை எடுத்தாள். அப்போது பிரஜாபதி காளையாக மாறி அவளுடன் இணைந்தான். பசுக்கள் இவ்விதமாகவே படைக்கப்பட்டன. அந்தப் பெண் பிறகு அனைத்து விதமான விலங்குகள், பறவைகள் முதலியவற்றின் உருவங்களை எடுத்தாள்; பிரஜாபதியும் அதற்கேற்ப மாறிப்போனான். ஜீவராசிகள் அனைத்தும் இவ்விதமாகவே தோன்றின. இப்போது கேள்வி என்னவென்றால்: இந்தப் பிரஜாபதியும் இயேசுவும் ஒருவரா? நிச்சயமாக இல்லை!
முள்முடி
இயேசுவுக்கு முள்முடியைச்சூட்டிப் பரியாசம் செய்தார்கள். பிரஜாபதிக்கும் அத்தகைய அனுபவம் உள்ளதென்று நிரூபிக்க முடிந்தால், பிரஜாபதியே கிறிஸ்து என்று நிரூபிப்பது எளிதாகும். எனவே பிரஜாபதியை போற்றும் பக்தர்கள் அத்தகையதைக் கண்டபிடிக்கத் தங்கள் அளவில் முயன்றனர்; ஆனால் தோல்வியடைந்தனர். இறுதியில் பலியிடும் குதிரையைத் தூணில் கட்டுவதற்குப் பயன்படும் வைக்கோல் கயிற்றைக் கொண்டு அவர்கள் திருப்தி அடைய வேண்டியதாயிற்று.
சதபத பிராமணத்தின்படி, பலியிடும் குதிரையை வைக்கோல் மற்றும் சமைத்த சாதத்தால் செய்யப்பட்ட கயிற்றால் தூணில் கட்ட வேண்டும். உண்மையில் இயேசு அணிந்திருந்த முள் முடிக்கும் இதற்கும் எந்த சம்பந்தமும் இல்லை. ஆனால் பிசாசு அறிவீனர்களை ஏமாற்ற அதைப் பயன்படுத்தினான். குதிரைதான் பிரஜாபதி என்றால், அந்தப் பிரஜாபதி ஒருபோதும் இயேசுவாக இருக்க முடியாது; ஏனெனில் குதிரையின் மற்ற பண்புகள் இயேசுவிடம் காணப்படவில்லை. உதாரணமாக, பலியிடுவதற்கு முன் குதிரைக்குக் குளிப்பாட்டுவார்கள். அப்படிச் செய்யும்போது செத்த நாயை அதன் கால்களுக்கு இடையே கடந்து போகச் செய்வார்கள். அதுமட்டுமல்லாமல், குதிரையைக் கொல்லும் முறையும் மிகவும் வித்தியாசமானது. குதிரையை மூச்சுத் திணறடித்துக் கொன்றுவிடுவார்கள். இந்தப் பண்புகள் இயேசுவோடு ஒத்துப்போகவில்லை!
இது ஒருபுறமிருக்க, மிகவும் அருவருப்பான வேறு சில விஷயங்களும் உள்ளன. குதிரையைக் கொன்ற பிறகு அதன் உடலைத் துணியால் மூடுவார்கள். குதிரையைப் பலியாகச் செலுத்தும் நபரின் மனைவி, குதிரையுடன் புணருவதற்காகக் குதிரையின் சடலத்தோடு படுப்பாள். இது சூரிய உதயம் வரை தொடரும். இதற்கிடையில் கணவனும் மனைவியும் ஆபாசமாகப் பேசிக்கொண்டு ஒருவரையொருவர் திட்டிக்கொள்வார்கள். இப்போது மீண்டும் ஒருமுறை முக்கியமான கேள்வி: இந்தக் குதிரை நம் ஆண்டவரும் இரட்சகருமாகிய இயேசு கிறிஸ்துவுக்கு நிழலாக இருக்கிறதா? இல்லவே இல்லை.
